گروه سه هتل در رامسر، چالوس و نمکآبرود داشت. هر هتل دفتر رزرواسیون، کانال آنلاین و شیفت شب خودش را داشت و این سه با هم حرف نمیزدند. در تعطیلات نوروز یک اتاق در رامسر هم از سایت فروخته شد هم تلفنی. مهمان با واچر رسید و پذیرش گفت جا نیست. جبران آن شب، هم هزینه داشت هم اعتبار.
شبحساب هر هتل یک جور بود. صندوق اعداد را در برگه مینوشت و صبح حسابدار ملک تایپ میکرد. اختلاف مینیبار و ترانسفر فرودگاه تا آخر ماه معلوم میشد. دفتر مرکزی برای فهمیدن اشغال باید به سه مدیر پذیرش زنگ میزد و سه عدد مختلف میشنید.
نقشه اتاق هر هتل به رزرو تلفنی، فروش آنلاین، پذیرش و خانهداری وصل شد. اتاق یا آزاد است یا نیست. کانال همان قفل را میبیند که شیفت شب. خانهداری اتاق را کثیف، در حال نظافت یا آماده میزند و پذیرش اتاق ناآماده را تحویل نمیدهد.
هر ملک نرخ، مالیات و گزارش خودش را دارد. سند شب از جریان پذیرش درمیآید. دفتر مرکزی اشغال و درآمد سه هتل را یکجا میخواند، بدون اینکه موجودی سه هتل در هم قاطی شود. انتقال مهمان بین رامسر و چالوس، اتاق مقصد را همان لحظه برمیدارد.
ظهر یک رزرو آنلاین اتاق ۴۱۲ رامسر را میگیرد. نقشه همان لحظه اتاق را برمیدارد و تلفن هتل دیگر نمیتواند همان اتاق را بفروشد. شیفت عصر مهمان را با شماره رزرو پیدا میکند. بعد از خروج مهمان قبلی، خانهداری اتاق را کثیف میزند و چکاین تا آماده شدن بسته است.
شب صندوق اقامت را میبندد. مینیبار و ترانسفر روی همان صورتحساب است و سند به حساب هتل رامسر میرود. مدیر گروه صبح اشغال سه ملک را میبیند: رامسر پر، چالوس چهار اتاق خارج از فروش به خاطر تعمیر، نمکآبرود ورود گروهی فردا. کسی برگه را دوباره تایپ نمیکند.
اوربوکینگ نوروز در رامسر تکرار نشد، چون موجودی دوم وجود ندارد. مهمان با واچر به اتاقی میرسد که واقعاً خالی است. شبحساب با حسابداری ملک یکی است.
سه هتل هنوز جدا اداره میشوند. روش کار یکی است. دفتر مرکزی برای عدد اشغال به سه نفر زنگ نمیزند و اختلاف مینیبار به آخر ماه موکول نمیشود.